Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Ingrediënten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ingrediënten. Alle posts tonen

zaterdag 5 oktober 2013

Tripje naar de Zuidmolen

Tripje naar de Zuidmolen


Mijn bloemla was bijna leeggebakken, tijd om voor wat aanvulling te zorgen.

Over de broden die ik gebakken heb met meel van de Windhond (de molen te Soest) was ik niet bijzonder tevreden, dus tijdens de vakantie had ik uit Frankrijk al een keer een paar pakjes bloem meegenomen.

T65, T55, dat waren de bloemsoorten uit Frankrijk. Deze getallen zeggen iets over de samenstelling van de bloem, hoe hoger het getal, hoe meer "volkoren" dus grauwere, cremekleuriger de bloem is.

De supermarktbloem die ik gebruik is spierwit, geeft prima brood, maar het Franse brood wat ik op de camping at, had veel meer smaak en gaf cremekleurig kruim. Dus wat gespeurd op het WWW en bij de (zeer uitgebreide) webshop van de Zuidmolen uitgekomen. Bestellen kan gemakkelijk, maar leuker is het om er heen te rijden en er een kijkje te nemen.

"Even" naar Groesbeek, een kleine honderd kilometer bij ons vandaan, maar een goed gesprek en wat geduld bracht ons daar. De molen is niet te missen. Op het hoogste punt van Groesbeek, royaal parkeerplaatsen beschikbaar en een overzichtelijke winkel, met een "werkplaats".

Betonmolens met speciekuip en weegschalen, balen bloem. Hier wordt echt wat verkocht!

Een heel scala met gebaksbenodigdheden, stekers, biovoedsel maar vooral veel, en dan bedoel ik ook veel bloemsoorten. Van kant en klare broodmixen, tot kamut en kef. Een ware snoepwinkel dus. De dienstdoende Prius hing bijkans achterover van de bloem en andere benodigdheden en onderweg werd er al gefilosofeerd over de mogelijkheden.





En wat meegebrachte waren:



En de echte kilo's:




donderdag 3 oktober 2013

Zuurdesem

Zuurdesem

Het meeste brood dat wij eten is fabrieksbrood, waar het deeg onder optimale omstandigheden, helemaal uitgedokterd qua verhoudingen, rijstijden, afbakken etc wordt gemaakt. Daar is niks spontaans meer aan.

In minder ontwikkelde culturen wordt brood vaak als platte koeken op stalen platen of op steen boven vuurtjes gebakken. Deze broden zijn vaak minder luchtig en nogal ruig van vorm. Meer "oerbrood" dan de gestandaardiseerde sneetjes die wij naar binnen schuiven. 

We hebben geen benul meer van herkomst en samenstelling. Daarnaast word er aan brood diverse spullen toegevoegd die nodig zijn voor een optimaal (lees snel) productieproces en betere houdbaarheid.
Broodvetten, stabilisatoren, hardbakpoeders en dergelijke. Gezond? Neuh, lang niet altijd.

Toch willen we graag luchtig, smeuiig brood eten. Het toverwoord is zuurdesem, een gefermenteerd deegje wat wilde gist (gewoon uit de lucht om ons heen) en bacteriën  bevat. De gist zorgt voor de vorming van gas om het brood luchtig te maken, de bacterie zorgt voor de typerende licht zure smaak van zuurdesembrood.
Dit komt door de vorming van melkzuur en alcohol. Het verschil tussen fabrieksgist en "huisgekweekte" gist is dat de fabrieksgist veel sneller werkt. Desem heeft tijd nodig.

Hoe kom je nu aan een zuurdesem? Je kan het gemakkelijk bestellen in diverse webshops. Maar als we toch op de zelfmaaktoer zijn, zo ingewikkeld is het niet. Nauwkeurig wat stappen volgen en wat geduld en je hebt er een nieuw "huisdier" bij.

Desems kunnen mits goed onderhouden heel oud worden. Ze moeten regelmatig ververst en aangevuld worden, maar de cultuur kan jaren oud worden. Mijn desem is reeds een maand of 6 oud.

Er worden op het web ook diverse recepten gegeven met ananassap etc, nergens voor nodig. Beetje (rogge)meel, beetje water, een potje en geduld.

Mijn zuurdesem heb ik gemaakt met roggemeel, dit idee komt van Weekendbakery.com, daar staat een uitgebreide beschrijving, succes gegarandeerd, mits je je netjes aan alle stappen houdt en schoon werkt.

Mijn desem ontwikkelde na een maand een beetje een actonluchtje, dat binnen 10 seconden weer weg was.
Gewoon brood mee gemaakt, gevoerd, en daarna werd het steeds beter. Inmiddels dus 6 maanden oud, licht alcoholisch geurtje en verder appels, rozijnen en de gedroogd fruit wat je ruikt, heerlijk!

Ik werk met twee potjes, altijd vaatwasserschoon, met een deksel waar ik een klein gaatje in heb geboort voor wat "frisse" lucht voor het desem. Als ik zaterdag wil bakken, voeder ik mijn desem op donderdag zodat ze lekker actief is. Ik weeg 30 gram roggemeel en 30 gram water af in de schone, lege pot, roer het goed door en voeg daar het zuurdesem uit de ander pot aan toe, zodat de desem altijd weer in een schone pot gaat. Dit zet ik een nachtje op de aanrecht, zodat het zuurdesem verdubbelt in volume.

De gebruikte pot was ik weer af en zo heb ik een zuiver systeem. Je kunt ook zuurdesem maken op basis van tarwemeel, maar dit bevat meer gluten en wordt sneller slijmerig, taai. Ik had er weinig succes mee in ieder geval.

Dit is dus een zuurdesem met een 100% hydratatie oftewel 1 deel bloem, 1 deel water.

PS: Je hebt er weer een huisdier bij, de buren keken wel een beetje raar toe ze tijdens onze vakantie, naast de kat ook het zuurdesem moesten voederen...

Mijn potje:



Het elastiekje is de beginwaarde, dus net gevoederd en geroert, na een nachtje op de aanrecht kan ik zien hoe actief en gerezen mijn zuurdesem is. Dit zuurdesem verdubbelt in volume.







dinsdag 1 oktober 2013

Beginnen bij het begin

Beginnen bij het begin

Stap 1 zoals gezegd, het afwegen van de ingrediënten.

Dit is levert meteen 2013se keuzestress op. Wat moet ik kiezen en waar haal ik dat dan weer?

Ik ben gewoon begonnen met de goedkoopste supermarkt tarwebloem van de Hoogvliet, die een onwaarschijnlijke 33 cent ! per kilo kost. Daar kan je toch geen buil aan vallen toch? En het gekke is dat ik hier nog alleraardigste resultaten mee bak ook!

Te Soest hebben we een heuse windmolen, de Windhond, die graan maalt en verkoopt, dus meer romantiek en biologisch, dus dat voelt wel heel goed. Per fiets erheen en wat soorten opgehaald. De bio tarwebloem kost 2,55 euro per kilo, een forse 8x zo duur dan de Hoogvlietbloem, met duidelijk minder resultaat...



De roggemeel en de speltbloem en wat andere minder doorsnee dingen haal ik er dan weer wel, die zijn uitstekend. Over bloem valt nog veel meer te zeggen en te testen, dat is meer de afdeling theorie.

Water komt gewoon uit de kraan, geen zeesap, gedestileerd of uit eeuwenoude lagen opgeduikelde H20.

Gist is er in diverse vormen, van die grijze blokken verse gist, vaak wel te krijgen bij de lokale bakker,  zelf maak ik altijd gebruik van gedroogde gist, zakjes van 7 gram die gelijk staan aan 25 gram verse gist.
Bederft niet, neemt weinig ruimte in, kortom een ideaal product.



Zout, daar gebruik ik meestal zeezout voor, iets grover qua maling dan de Jozo, dat gebruik ik ook bij het gewone kookwerk, dat plakt wat minder aan de vingers. In geschaafd roze Himalayazout zie ik vooral geldklopperij ;-) Ik gebruik ook weleens wat fleur de sel, de grijzige zoutkristalletjes uit Guerande, maar dan vooral om over het broodoppervlak te strooien.

Volgens mij hebben we dan zo beetje alles om te gaan beginnen.